JEAN MESLIER : SAGDUYU TANRISIZLIGIN ILMIHALI

142. RAHİPLERİN ŞARLATANLIKLARI

Sagliga yararli oldugunu one surdukleri illetlerle dolu olduklari halde, her gun genel bir meydana giderek ilaclarini oven ve bunlari, “iyilestirdigi suphe goturmez, sasmaz” olarak gosteren bir suru hekim musveddesi hakkinda ne deriz? “Ilaclarimizdan aliniz; etkileri kesindir; bu ilaclar herkesi iyilestirir” diye avaz avaz bagiran bu sarlatanlarin recetelerine, formullerine cok guvenir miyiz? Bu sarlatanlarin, yasamlarini, bu ilaclarin kullananlar uzerinde hicbir etki yapmamasindan sikayet etmekle gecirdiklerini gorursek ne deriz? Ozetle, etkisizligini her seyin kanitladigi bu ilaclari, bu itiraflara ragmen, cok pahaliya satin almaktan geri durmayan butun insanlarin budalaligi hakkinda ne fikir edinebiliriz? Rahipler, altin yapma sirrina sahip olduklarini soyleyen kimyagerlere benzer. Oysa, ciplakliklarini ortmek icin ancak bir giysileri vardir.
Din imamlari durmadan yuzyilin kotu ahlakina karsi elestirilerde bulunur ve dinin “evrensel bir deva ve insan turunun butun dertlerine toptan care” olduguna bizi inandirmaya calismakla birlikte, verdikleri derslerin etkisinin az oldugundan uluorta sikayet ederler. Bu rahiplerin kendisi hastadir. Bununla birlikte insanlar, bunlarin dukkanina sık sık basvurmaya, yapanlarinin acikladigi gibi, bunlarin kimseye sifa vermeyen ilahi panzehirlerine inanmaya devam ederler.
This entry was posted in DİN-İNANÇ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *